Kapliczka Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem w Muszynie
Kapliczka Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem w Muszynie 
Kapliczka domkowa Św. Jana Nepomucena w Muszynie
Kapliczka domkowa Św. Jana Nepomucena w Muszynie - Rynek
Kapliczka w północnej części rynku została zbudowana na przełomie XVIII i XIX w. w stylu klasycystycznym.
Figura Św. Jana Nepomucena ubrana jest – zgodnie z przyjęta ikonografią – w szaty duchowne – sutannę, komżę, krótki płaszcz, w birecie na głowie i z krzyżem w ręku. U stóp świętego – dwie półnagie postaci.
Jesienią na - jakbyśmy to dziś nazwali - sesji Rady Miejskiej, wójt Stanisław Łyskowicz zaproponował, aby miasto oddać w opiekę św. Jana Nepomucena - patrona mostów i orędownika chroniącego od powodzi. Rajcy: Maciej Szwarcowski, Klemens Krzysztofiak i Jan Woźniak, którzy najbardziej ucierpieli w czasie powodzi, podjęli tę myśl i „własnym kosztem, przy poparciu i pomocy wielu rzemieślników" oraz „innych gospodarzy" wybudowali na skraju rynku kapliczkę*.
Żywe i częste kontakty muszyńskich mieszczan z mieszkańcami Czech, Słowacji i Węgier przeniosły na grunt klucza muszyńskiego kult św. Jana. Prawdopodobnie w roku 1715, w dzień św. Jana Nepomucena (tj. 16 maja), odbyło się uroczyste poświęcenie kapliczki na muszyńskim rynku. Przez wiele lat w czasie procesji Bożego Ciała, przy tej właśnie kapliczce, bywał jeden z ołtarzy.
Jako ciekawostkę można podać, że chyba słabo i z małą wiarą oddawali muszyniacy cześć św. Janowi, skoro 100 lat później, w roku 1813 następna powódź zniszczyła miasto, a nawet oberwała jedno ze skrzydeł istniejącego do dziś kościoła.
Kapliczka św. Jana Nepomucena stoi dziś obok szkoły i jest pod opieką Towarzystwa Miłośników Ziemi Muszyńskiej.
Kapliczka w północnej części rynku została zbudowana na przełomie XVIII i XIX w. w stylu klasycystycznym. Jest bardzo podobna do kapliczki Św. Floriana, dach także jest kryty blachą i ozdobiony kopułką z krzyżem.
Do domkowej kapliczki wiedzie półkoliste wejście, które zamyka brama ozdobiona herbem Muszyny. Na frontowej ścianie znajdują się również dwie wmurowane tabliczki: starsza – z informacją o Św. Janie Nepomucenie i odnowieniu kapliczki w 1989 r. i młodsza – informująca o krótkiej historii i budowie kapliczki z napisem: ”Obiekt zabytkowy prawem chroniony”.
Boczne ściany posiadają półkoliste oszklone okna. Kapliczka przeszła generalny remont w latach 1989-1990.
Do domkowej kapliczki wiedzie półkoliste wejście, które zamyka brama ozdobiona herbem Muszyny. Na frontowej ścianie znajdują się również dwie wmurowane tabliczki: starsza – z informacją o Św. Janie Nepomucenie i odnowieniu kapliczki w 1989 r. i młodsza – informująca o krótkiej historii i budowie kapliczki z napisem: ”Obiekt zabytkowy prawem chroniony”.
Boczne ściany posiadają półkoliste oszklone okna. Kapliczka przeszła generalny remont w latach 1989-1990.
Figura Św. Jana Nepomucena ubrana jest – zgodnie z przyjęta ikonografią – w szaty duchowne – sutannę, komżę, krótki płaszcz, w birecie na głowie i z krzyżem w ręku. U stóp świętego – dwie półnagie postaci.
Wit Kmietowicz w artykule „Muszyńskie kapliczki” przytacza podanie o powstaniu obiektu.
26 lipca 1713 r., w dzień po św. Jakubie, Poprad i Muszynka wezbrały tak dalece, że zatopiły Muszynę. W czasie tej powodzi ucierpiały też bardzo znacznie Piwniczna i Stary Sącz. Kiedy po kilku dniach rozszalałe wody rzek i potoków opadły, ucichły i uspokoiły się, mieszczanie przystąpili do naprawiania szkód. Zaczęli odbudowywać swe gospodarstwa, naprawiali warsztaty i kuźnie. Prawie wszyscy zaczęli wędrować na Czechy i Węgry po zboże.
26 lipca 1713 r., w dzień po św. Jakubie, Poprad i Muszynka wezbrały tak dalece, że zatopiły Muszynę. W czasie tej powodzi ucierpiały też bardzo znacznie Piwniczna i Stary Sącz. Kiedy po kilku dniach rozszalałe wody rzek i potoków opadły, ucichły i uspokoiły się, mieszczanie przystąpili do naprawiania szkód. Zaczęli odbudowywać swe gospodarstwa, naprawiali warsztaty i kuźnie. Prawie wszyscy zaczęli wędrować na Czechy i Węgry po zboże. Jesienią na - jakbyśmy to dziś nazwali - sesji Rady Miejskiej, wójt Stanisław Łyskowicz zaproponował, aby miasto oddać w opiekę św. Jana Nepomucena - patrona mostów i orędownika chroniącego od powodzi. Rajcy: Maciej Szwarcowski, Klemens Krzysztofiak i Jan Woźniak, którzy najbardziej ucierpieli w czasie powodzi, podjęli tę myśl i „własnym kosztem, przy poparciu i pomocy wielu rzemieślników" oraz „innych gospodarzy" wybudowali na skraju rynku kapliczkę*.
Żywe i częste kontakty muszyńskich mieszczan z mieszkańcami Czech, Słowacji i Węgier przeniosły na grunt klucza muszyńskiego kult św. Jana. Prawdopodobnie w roku 1715, w dzień św. Jana Nepomucena (tj. 16 maja), odbyło się uroczyste poświęcenie kapliczki na muszyńskim rynku. Przez wiele lat w czasie procesji Bożego Ciała, przy tej właśnie kapliczce, bywał jeden z ołtarzy.
Jako ciekawostkę można podać, że chyba słabo i z małą wiarą oddawali muszyniacy cześć św. Janowi, skoro 100 lat później, w roku 1813 następna powódź zniszczyła miasto, a nawet oberwała jedno ze skrzydeł istniejącego do dziś kościoła.
Kapliczka św. Jana Nepomucena stoi dziś obok szkoły i jest pod opieką Towarzystwa Miłośników Ziemi Muszyńskiej.
Kapliczka domkowa Św. Floriana w Muszynie
Kapliczka domkowa Św. Floriana w Muszynie - Rynek 
Kapliczka na muszyńskim rynku, w jego południowo-zachodniej części, zbudowana została na przełomie XVIII i XIX w. w stylu klasycystycznym, na planie kwadratu. Dach kryty blachą wieńczy cebulasta kopułka z krzyżem.
W artykule W. Kmietowicza pt. „Muszyńskie kapliczki”, czytamy ciekawą legendę związaną z powstaniem tego obiektu.
Z końcem maja 1763 na muszyńskim rynku wybuchł pożar. Nie wiadomo z jakiej przyczyny, ale być może na Zielone Świątki pieczono u kogoś chleb i „bałabuchy" (muszyńskie placki drożdżowe) i przez nieuwagę wysypano żarzące
się węgle wraz z popiołem gdzieś za stodołę.
Kmietowicz W., Muszyńskie kapliczki, www.nsi.pl
Kapliczka na muszyńskim rynku, w jego południowo-zachodniej części, zbudowana została na przełomie XVIII i XIX w. w stylu klasycystycznym, na planie kwadratu. Dach kryty blachą wieńczy cebulasta kopułka z krzyżem.Ściany są murowane i otynkowane, zdobią je półkoliste arkady, zastawione drewnianymi bramkami.
Wewnątrz widoczna jest polichromowana rzeźba św. Floriana z XVIII wieku, ale – jak czytamy na grawerowanej tabliczce wmurowanej we frontową ścianę – figurę zakupiono w 1890 r.
Florian, zgodnie z przyjętą ikonografią odziany jest w szaty rzymskiego legionisty, z chorągwią, jednocześnie polewa płonący budynek.
Kapliczkę remontowano w 1987 i 1990 roku.
W artykule W. Kmietowicza pt. „Muszyńskie kapliczki”, czytamy ciekawą legendę związaną z powstaniem tego obiektu.
Z końcem maja 1763 na muszyńskim rynku wybuchł pożar. Nie wiadomo z jakiej przyczyny, ale być może na Zielone Świątki pieczono u kogoś chleb i „bałabuchy" (muszyńskie placki drożdżowe) i przez nieuwagę wysypano żarzące
się węgle wraz z popiołem gdzieś za stodołę.Podanie głosi, że w jednym z ocalałych domów mieszkała wdowa wraz z trzema córkami. Jak nakazywała tradycja, w przeddzień Zielonych Świątek umaiła brzozami i modrzewiem drzwi i okna swego domu. Wieczorem po modlitwie położyła się spać, a kiedy rano wstała, by pójść na prymarię do kościoła, stanęła wstrząśnięta widokiem. Cały rynek, cała Muszyna stała w ogniu! Wybiegła z domu, by po chwili powrócić, budzić córki i ratować co się da. Uciekać przed ogniem i żarem. Zamiast tego, po zastanowieniu się, podobno rzuciła się na kolana i wraz z córkami zaczęła się żarliwie modlić do Ducha Świętego i do św. Floriana.
Nie wiedzieć dlaczego: czy żarliwa modlitwa, czy może inne okoliczności sprawiły, że jej dom ocalał i nie spłonął. Wdowa ponoć uparcie twierdziła, że miała w domu obraz św. Floriana, a wieczorem przed snem, właśnie jego życiorys czytała córkom z „Żywotów Świętych".
Po tym pożarze Rada Miejska, wzorując się na swych poprzednikach sprzed 50 lat (którzy wybudowali kapliczkę poświęconą Św. Janowi Nepomucenowi) i podbudowana opowieścią wdowy postanowiła wybudować i poświęcić św. Florianowi kapliczkę na muszyńskim rynku, tym samym oddając miasto w opiekę temu świętemu.
Kult św. Floriana wzmógł się w Polsce po roku 1528, kiedy to pożar strawił znaczną część Krakowa, a ocalał kościół św. Floriana na Kleparzu, w którym były relikwie świętego, sprowadzone do Polski przez księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Odtąd zaczęto go czcić jako opiekuna chroniącego przed ogniem.
Muszyńską kapliczką św. Floriana opiekuje się już ponad 100 lat straż pożarna. Trzeba przyznać, że muszyńscy strażacy wzorowo opiekują się kapliczką swojego patrona!
Po tym pożarze Rada Miejska, wzorując się na swych poprzednikach sprzed 50 lat (którzy wybudowali kapliczkę poświęconą Św. Janowi Nepomucenowi) i podbudowana opowieścią wdowy postanowiła wybudować i poświęcić św. Florianowi kapliczkę na muszyńskim rynku, tym samym oddając miasto w opiekę temu świętemu.
Kult św. Floriana wzmógł się w Polsce po roku 1528, kiedy to pożar strawił znaczną część Krakowa, a ocalał kościół św. Floriana na Kleparzu, w którym były relikwie świętego, sprowadzone do Polski przez księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Odtąd zaczęto go czcić jako opiekuna chroniącego przed ogniem.
Muszyńską kapliczką św. Floriana opiekuje się już ponad 100 lat straż pożarna. Trzeba przyznać, że muszyńscy strażacy wzorowo opiekują się kapliczką swojego patrona!
Kmietowicz W., Muszyńskie kapliczki, www.nsi.pl
Figura Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem w Gdowie
Figura Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem w Gdowie - ul. Krakowska
Kapliczka Matki Bożej z Dzieciątkiem w Gdowie
Kapliczka Matki Bożej z Dzieciątkiem w Gdowie - ul. Krakowska 
Kapliczka Matki Bożej Różańcowej w Gdowie
Kapliczka Matki Bożej Różańcowej w Gdowie - ul. Myślenicka 
Kapliczka Matki Bożej Niepokalanie Poczętej II w Gdowie
Kapliczka Matki Bożej Niepokalanie Poczętej II w Gdowie - ul. Grzybowa 
Kapliczka Matki Bożej Niepokalanie Poczętej w Gdowie
Kapliczka Matki Bożej Niepokalanie Poczętej w Gdowie - ul. Grzybowa 
Krzyż drewniany z kapliczką domkową II - Sławkowice
Krzyż drewniany z kapliczką domkową II - Sławkowice
Krzyż betonowy z Panem Jezusem - Sławkowice
Krzyż betonowy z Panem Jezusem w blaszanej osłonie - Sławkowice 
Kapliczka Matki Bożej w Staniątkach - Podborze
Kapliczka Matki Bożej w Staniątkach - Podborze - na Cmentarzu Wojennym
Zadaszona jest czterospadowym kamiennym daszkiem.
Centralnym punktem cmentarza (jak i fragmentem ogrodzenia) jest betonowa ławeczka. Ogrodzenie cmentarza to masywne łańcuchy rozciągnięte między niskimi betonowymi słupkami. Cmentarz remontowano w 1963 r.
Zgodnie z danymi zamieszczonymi w pracy J. Drogomira Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918) : wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 3, w 5 grobach pochowano tu 8** niezidentyfikowanych żołnierzy rosyjskich, data ich śmierci jest nieznana.
Cmentarz nosi numer 329.
*Dane zaczerpnięto z książki : J. Drogomir, Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918) : wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 3, Tarnów : Muzeum Okręgowe, 2005.
**Róg R., Niepołomice – Historia, Ludzie, Zabytki, UMiGN, 2001
Kapliczka znajduje się na ulicy Staniąteckiej – jest to droga z Niepołomic do Staniątek przez las, przedłużenie alei Dębowej.
Zbudowana z cegły, otynkowana, z dwoma wnękami, aktualnie pomalowana na niebiesko. Oryginalne świątki raczej zagubione – w ich miejsce, jakby przypadkowo ustawiono trzy figurki Matki Bożej – jedną Niepokalanego Poczęcia i dwie różnej wielkości Różańcowe oraz figurkę Św. Antoniego.
Zadaszona jest czterospadowym kamiennym daszkiem.
Na frontalnej ścianie znajdowała sie inskrypcja: "Ta figurka wystawiona RPA 1819 Dni 23 kwietnia którą fundowali Woyciech y Dominik Nazimkowie..." **- dalsza część tekstu prawie nieczytelna uprasza przechodzącego o modlitewne Zdrowaś Maryjo.
Niezwykle interesujące są groby, znajdujące się w otoczeniu kapliczki, z dwuramiennymi kutymi krzyżami - co wskazuje na to, że są tu pochwali żołnierze rosyjscy. U podstawy jednego z krzyży widnieje data 1914.
Pochowano tutaj rosyjskich żołnierzy poległych podczas walk z wojskami austriackimi, bezpośrednią przyczyną ich śmierci był wybuch w stodole. Miejsce pochówku tych ofiar rozplanował w 1916 wiedeński architekt porucznik Franz Stark.*
Centralnym punktem cmentarza (jak i fragmentem ogrodzenia) jest betonowa ławeczka. Ogrodzenie cmentarza to masywne łańcuchy rozciągnięte między niskimi betonowymi słupkami. Cmentarz remontowano w 1963 r.
Zgodnie z danymi zamieszczonymi w pracy J. Drogomira Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918) : wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 3, w 5 grobach pochowano tu 8** niezidentyfikowanych żołnierzy rosyjskich, data ich śmierci jest nieznana.
Cmentarz nosi numer 329.
*Dane zaczerpnięto z książki : J. Drogomir, Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918) : wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 3, Tarnów : Muzeum Okręgowe, 2005.
**Róg R., Niepołomice – Historia, Ludzie, Zabytki, UMiGN, 2001
Subskrybuj:
Posty (Atom)