Kapliczki przydrożne - Perły krajobrazu.

Kapliczka z Grupą Ukrzyżowania - Lipnica Dolna

Ostatnia kapliczka w grupie trzech stojących w bliskim sąsiedztwie przy drodze do Tymowej.
Bardzo zniszczona poprzez zwietrzenie piaskowca, bez istniejącego kiedyś zadaszenia, po którym zostały jedynie pręty.

Kapliczka ufundowana została w 1896 r. przez Rozalię i Szymona Kurków.
Kapliczkę wieńczy krzyż z Panem Jezusem, pod którym stoi Matka Boża i Św. Jan.
Poniżej, we wnęce - figurka Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem.

Na innych ściankach umieszczone są wizerunki - Św. Szymona z Lipnicy, Św. Rozalii - patronów fundatorów oraz Św. Józefa i Św. Jana Nepomucena.

Kapliczka słupowa II - Lipnica Dolna

Kapliczka słupowa Matki Bożej II - Lipnica Dolna

Środkowa z trzech kapliczek stojących w niewielkiej odległości od siebie na drodze do Tymowej.
Fundatorami byli Szymon Włodarczyk i żona Anna w 1900 r.
Kapliczka również wykonana przez Teodora Twaroga.

Posiada trzy kondygnacje. W najwyższej, we wnęce znajduje się gipsowa figurka Matki Bożej. W środkowej części duża figura Matki Bożej Niepokalanie Poczętej.
Na płaskorzeźbach Święci - Szymon z Lipnicy, Anna, Pan Jezus Miłosiernego Serca, Matka Boża, Mikołaj, Marcin i Józef.

Kapliczka słupowa I - Lipnica Dolna

Kapliczka słupowa Matki Bożej I - Lipnica Dolna

Jest to jedna z trzech kapliczek słupowych postawionych wzdłuż drogi do Tymowej, w niewielkiej odległości od siebie.
Kamienna kapliczka, czterokondygnacyjna, z widocznymi gzymsami oddzielającymi każde piętro.

Wykonał ją Teodor Twaróg z Limanowej.
Fundatorami byli "SZYMON SYSŁO I KATARZYNA ZONA 1890".
Najwyżej widnieje płaskorzeźba Trójcy Świętej. Poniżej we wnęce umieszczona jest figura Matki Bożej.

Płaskorzeźby przedstawiają wizerunki: Św. Mikołaja, Św. Józefa z Dzieciątkiem, Św. Michała Archanioła, Św. Stanisława Biskupa, Św. Marii Magdaleny, Św. Anny, Św. Katarzyna, Św. Szymona z Lipnicy.

źródło: Kapliczki i krzyże przydrożne Ziemi Bocheńskiej, red. P. Skoczek, Proszówki 2009.

Figura Św. Floriana - Rynek w Czchowie

Figura pochodzi z XVIII w. Wizerunki tego świętego, który ma strzec przed ogniem, stawiane były w niemal każdym miasteczku, a było to związane z ich drewnianą zabudową i obawami przed pożarami, które często nawiedzały ich mieszkańców.

Natomiast u stóp świętego spoczywa romański lew, prawdopodobnie pozostałość po pierwszej, romańskiej świątyni jaka istniała w tym mieście.

Z lwem związana jest ciekawa legenda, według której zwierz ma przemówić, gdy dotknie go osoba, która w życiu spotkała prawdziwą miłość.

źródło: www.czchow.pl

Figura Św. Jana Vianneya - Czchów

Jan Maria Vianney urodził się 8 maja 1786 r. w Dardilly koło Lyonu (Francja) w rodzinie ubogich wieśniaków Mateusza i Marii Beluze. Dorastał w czasach rewolucji francuskiej, w czasie której Kościół podlegał ostrym prześladowaniom. Nie mogąc uczęszczać do zamkniętej szkoły parafialnej nauczył się pisać mając siedemnaście lat^. Pierwszą Komunię Świętą przyjął potajemnie, w szopie. Dopiero w 1803 r. rozpoczął naukę w szkole podstawowej. Po jej ukończeniu w 1812 r. wstąpił do niższego seminarium duchownego. Zły stan zdrowia, słabe przygotowanie i wieloletnie opóźnienie w stosunku do innych seminarzystów spowodowały, że nauka sprawiała mu trudności. Udało mu się jednak dostać do wyższego seminarium duchownego. Tu już zupełnie sobie nie radził, co powodowało, że przełożeni namawiali go do rezygnacji.

Jednak w 1815 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Następne trzy lata pracował jako wikary w Ecully. Jan nie był księdzem pokazowym – głosił schematyczne kazania, jąkał się i często gubił wątki. Jednak dotkliwy brak kapłanów sprawił, że wkrótce został proboszczem w parafii Ars. Ars była to wieś licząca w tym okresie 270 mieszkańców, ludzi biednych i niereligijnych, o których złośliwie mawiano wtedy, że "tylko chrzest różni ich od bydląt". Na niedzielną Mszę przychodziło tylko kilka osób. Jan Vianney odnalazł jednak wspólny język z tymi ludźmi, gdyż sam znał biedę z domu rodzinnego. Oni też zaufali księdzu, który ciągle pościł, spał na gołych deskach i tak jak oni nic nie miał. Powoli liczba osób chodzących do kościoła i przystępujących do sakramentów zaczęła rosnąć. W tym też okresie zaczęła szerzyć się sława Vianneya jako niezwykłego spowiednika, który ma dar czytania w ludzkich sumieniach i przepowiadania przyszłości. Spowodowało to masowe wizyty w jego parafii tłumów penitentów, którzy przybywali nawet z odległych miejscowości, celem odbycia spowiedzi. Vianney spędzał w konfesjonale od 13 do 17 godzin dziennie. Przyjmuje się, że w ciągu czterdziestu lat pełnienia funkcji proboszcza wysłuchał około miliona spowiedzi. Cierpiąc zmęczenie, głód i choroby nie zwalniał tempa swojej pracy. Nie tylko rozgrzeszał, ale także pomagał wzrastać do dobra. Kilkakrotnie pokutował za swoich penitentów. Według osób, które znały go bliżej, oprócz naturalnych cierpień fizycznych doświadczał też cierpień nadprzyrodzonych w postaci dręczeń demonicznych.

Wyniszczony chorobami i ascezą zmarł 4 VIII 1859 r. po 41 latach pobytu w Ars. Został beatyfikowany w roku 1905 przez papieża Piusa X, natomiast Pius XI kanonizował go w roku 1925 i w cztery lata później ogłosił św. Jana Marię Vianney'a patronem wszystkich proboszczów Kościoła Katolickiego.

Jego wspomnienie po reformie kalendarza z 1969 roku obchodzone jest 4 sierpnia (wcześniej 9 i 8 sierpnia).

Figury Św. Piotra i Pawła przy Kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny - Czchów

Św. Piotr

Św. Paweł

Figura Św. Jana Nepomucena - Czchów

Drewniana figura Św. Jana Nepomucena powstała jeszcze w średniowieczu. Na postumencie napis głosi: "NA PAMIĄTKĘ OCALENIA MIASTA OD ZNISZCZEŃ WOJEN ODNOWIONO 16 X 1945 R."

Z Synkiem - ostatnie dni wakacji. Wycieczka do Czchowa ;)

Kapliczka Matki Bożej z Dzieciątkiem - Wałcz, plac przy Kościele pw. Św. Mikołaja

Kapliczka Św. Wojciecha przed Kościołem Garnizonowym w Sopocie

Kapliczka Św. Wojciecha przed Kościołem Garnizonowym pw. Św. Jerzego - Sopot

Na placu przed kościołem Św. Jerzego stoi malownicza neogotycka kapliczka z ceramicznym daszkiem wspartym na czterech kolumnach, ufundowana w 1909 r. przez przewodniczącego komitetu budowy kościoła Hermanna Burruckera (architektem był Gessner z Wejherowa).

W pierwszych latach po zbudowaniu pełniła rolę ulicznej studzienki, dziś kryje figurę św. Wojciecha. To właśnie pod tą kapliczką spontanicznie ustawiano znicze po zamachach terrorystycznych 11 września 2001r. oraz w pamiętny wieczór odejścia Jana Pawła II do Domu Ojca, 2 kwietnia 2005r.