

Strona poświęcona fotografiom i opisom przydrożnych kapliczek, które spotkałam na swej drodze...
"Przeszedłszy Polskę wzdłuż i wszerz, a potem układając w pamięci najcharakterystyczniejsze typy krajobrazu polskiego – nie sposób pominąć kapliczek przydrożnych, tkwiącyh w otoku przyrody jak drogie kamienie w pięknej oprawie..."
T. Seweryn, Kapliczki i krzyże przydrożne w Polsce, PAX, Warszawa 1955.
Strona ta jest poświęcona wartym uwiecznienia przydrożnym kapliczkom i krzyżom, które spotykam na swojej drodze. Zapraszam... już od 11 lat.

Obydwaj na polecenie cesarza Bizancjum udali się z misją do Chazarów – ludu nad Morzem Czarnym, który uległ judaizmowi, gdzie uczestniczyli w dyskusjach między chrześcijanami, żydami i saracenami. Prawdopodobnie w 826 r. zostali wysłani z misją ewangelizacyjną do księstwa wielkomorawskiego na zaproszenie księcia Rościsława.
Cyryl i Metody od początku przyjęli zasadę odprawiania liturgii w języku słowiańskim (zwanym dzisiaj staro-cerkiewno-słowiańskim). Potrzebowali tekstów liturgicznych i biblijnych, więc Cyryl stworzył na bezie greki alfabet słowiański – głagolicę, a następnie przetłumaczył teksty.

Zapoczątkowany w IV wieku ruch pielgrzymkowy do Ziemi Świętej, wzrósł znacznie w okresie średniowiecza, wtedy to tłumy pielgrzymów, obok nawiedzania Bazyliki Grobu Pańskiego w Jerozolimie, docierały do Groty Narodzenia w Betlejem, nad którą dzięki fundacji cesarza Konstantyna i jego matki św. Heleny, wzniesiono bazylikę.

We frontowej wnęce płaskorzeźba Matki Bożej Różańcowej, pod nią płaskorzeźba III Upadku Pana Jezusa.
Inskrypcja dosyć nieczytelna: „FONDATOR JĘDRZEJ MAJKA PROSI O ZDROWAŚ MARYA”.
Zwieńczona krzyżem z Panem Jezusem, pod blaszanym daszkiem.
Z prawej wizerunek Św. Marcina w stroju Biskupin i żebrakiem u stóp, z lewej – Św. Andrzeja z charakterystycznym krzyżem „św. Andrzeja”.

Poniżej figura Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus umieszczona w niszy frontowej, pod nią – płaskorzeźba ze Św. Katarzyną i napis: „FANDATOROWIE FIGORY JAN I KATARZYNA (…) PROSZĄ O WESTCHNIENIE DO BOGA R. P. 1892”
Z prawej strony płaskorzeźby Św. Józefa z Dzieciątkiem i Św. Elżbiety, z lewej – Św. Jan Chrzciciel! (ciekawa odmiana, gdyż zwykle umieszczany jest wizerunek Św. Jana Nepomucena) oraz Św. Piotr z kluczami.


Na samym szczycie figura Św. Jana Nepomucena, pod nim od frontu płaskorzeźby: Matki Bożej z Dzieciątkiem, Św. Andrzeja z charakterystycznym krzyżem, III Upadku Pana Jezusa i inskrypcja:
„FUNDATOROWIE JĘDRZEJ BOGACZ REGINA ŻONA, JAN ZAJĄC AGNIESZKA ŻONA PROSZĘ PRZECHODNIA O WESTCHNIENIE ZA SOBĄ DO BOGA 1873”. 

Z prawej strony widnieją płaskorzeźby: Św. Agnieszki – nieczytelna postać, jednak „zdradza ją” baranek ;), Św. Mikołaja z laską, sztabkami złota i w stroju biskupim i Św. Pawła.
Z lewej – Św. Teresa, Św. Kazimierz w stroju królewskim i Św. Weronika.

Kapliczka drewniana, obita boazerią, na skrzyżowaniu, blisko dworskiego stawu.
Wewnątrz znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej (w centrum) oraz figury Matki Bożej z Dzieciątkiem i Świętego Jana Nepomucena. Kształt kapliczki jest nietypowy, gdyż zbudowano ją na planie pięciokąta. W ten sposób utworzyły się 2 boczne ołtarze.
Zgromadzono tu także wota: perły, różańce i krzyżyki.
W bliskim sąsiedztwie od kapliczki znajduje się pomnik, ufundowany przez mieszkańców Żerosławic na pamiątkę tragicznych wydarzeń.
W dniu 7 listopada 1944r. hitlerowcy przywieźli do dworu w Żerosławicach 33 więźniów z Montelupich i Bochni oraz 7 osób ze Słupi. Razem 40 osób. 28 z nich powieszono, 12 zastrzelono. Następnie Niemcy podpalili zabudowania dworskie i złożone w nich ciała Polaków.

Kapliczka domkowa Św. Jana Nepomucena, odrestaurowana w roku 2010 r. ze środków gminy Łapanów i Województwa Małopolskiego.
Znajduje się w Grabiu na rozwidleniu dróg na Kępanów, Łapanów i Tarnawę, w sąsiedztwie mostu nad Stradomką. Jest murowana z kamienia i gliny, z półokrągło zamkniętym wejściem, z pięknym posągiem św. Jana Nepomucena pochodzącym z I połowy XIX wieku, wykonanym w manierze barokowej. 